Na 3 weken ziekenhuis kreeg ik 29 dec.2005 de diagnose MS.

Wat een schok, maar ook een opluchting dat ik eindelijk wist wat mij mankeerde.

Ik had in de zomer van hetzelfde jaar al eens een aangezichtsverlamming gehad en dat werd afgedaan met Bell-paralyse, aangezien de klachten die ik nu had duidelijk op de MRI te zien waren en na een lumbaalpunctie nog meer.

Mijn klachten zijn vooral mijn ogen die ongecontroleerd zijn werk doen en dat is zeer lastig door het dubbel zien, misslijk zijn en duizelig zijn.Ik ben 29 december gelijk gestart met een kuur solumedrol 5 dagen lang en had gehoopt dat het zou verbeteren, maar het gewenste resultaat wat ik wilde is er nog steeds niet. Morgen 25 januari 2006 ga ik terug voor controle en hoop ik dat mijn neurologe mij meer info kan verstrekken over het verloop van mijn ogen en hoe verder. Ik weet dat zij gezegd heeft dat ik medicijnen ga krijgen om de goede jaren te verlengen, maar ja; mijn lichaam heeft mij in de steek gelaten en dat vertrouwen in mezelf moet wel weer terug komen, zodat ik hoop ik in de toekomst weer mijn werk in het verpleeghuis waar ik werk weer op kan pakken als ziekenverzorgende. Misschien niet op de manier zoals ik altijd gedaan heb, maar misschien aangepast aan mijn kunnen op dat moment.

Misschien heeft iemand tips voor mij of weet iemand ideeën om hier mee te leren om te gaan. Ik weet ook wel dat iedereen anders is en andere klachten heeft bij schubs, maar alle informatie is voor mij belangrijk omdat ik er nog maar net 4 weken mee worstel.

Groetjes, Monique

p.s. ben 44 jaar en moeder van 4 kinderen. De oudste 23 jaar en de jongste 4 jaar en ben getrouwd. Dat vond ik nog wel even leuk om de vermelden.